Jak obliczyć wartość celną przy imporcie do Wielkiej Brytanii

Faktura od dostawcy rzadko mówi całą prawdę. Gdy trzeba wiedzieć, jak obliczyć wartość celną, deklarowana kwota może wymagać uwzględnienia kosztów niewidocznych na fakturze, przy jednoczesnym wyłączeniu kosztów rozdzielnie wykazanych. To ważne, bo wartość celna jest podstawą wyliczenia cła i wpływa na wyliczenie VAT importowego.

Dla brytyjskich importerów, spedytorów i zespołów celnych solidny proces wyceny zapobiega niedopłatom, niepotrzebnym zapytaniom i opóźnieniom w odprawie. Tworzy też jaśniejszy ślad audytowy, gdy HMRC zapyta, jak wartość została ustalona.

Jak obliczyć wartość celną metodą wartości transakcyjnej

Dla większości importów komercyjnych wartość celna zaczyna się od metody 1: wartości transakcyjnej. Jest to cena rzeczywiście zapłacona lub do zapłaty za importowane towary sprzedane na eksport do Wielkiej Brytanii.

Kluczowe słowo to zaczyna się. Potem trzeba dokonać przewidzianych przepisami dodatków i odliczeń, by dojść do wartości celnej. Cena fakturowa może być użyta jako wartość celna tylko wtedy, gdy już obejmuje właściwe koszty i nie ma innych korekt do wykonania.

Praktyczny wzór to:

Wartość celna = cena zapłacona lub do zapłaty + wymagane dodatki - dozwolone odliczenia

Wartość musi być poparta dowodami handlowymi. W praktyce przechowuj fakturę od dostawcy, zamówienie, fakturę transportową, dokumenty ubezpieczeniowe, umowę o licencji (jeśli dotyczy) oraz zapisy potwierdzające przewalutowanie lub alokację kosztów.

Metoda 1 jest zwykle odpowiednia, gdy istnieje rzeczywista sprzedaż na eksport do Wielkiej Brytanii i kupujący może wykazać, że cena jest wiarygodna. Kupujący i sprzedający nie muszą być niepowiązani, ale jakikolwiek związek nie mógł wpłynąć na cenę.

Na przykład brytyjska firma kupująca towary od zagranicznego spółki macierzystej może nadal użyć wartości transakcyjnej. Musi być w stanie wykazać, że cena transferowa jest spójna z porównywalnymi transakcjami lub w inny sposób akceptowalna dla celów wyceny celnej.

Ograniczenia dla kupującego, nietypowe ustalenia płatnicze lub cena niemożliwa do ustalenia mogą oznaczać, że metoda 1 nie może być użyta. Nie forsuj ceny fakturowej w zgłoszeniu tylko dlatego, że jest to jedyna łatwo dostępna kwota.

Koszty dodawane do wartości celnej

Dodatki zależą od tego, co już jest wliczone w zapłaconą cenę i od warunków sprzedaży. Do typowych dodatków należą koszty opakowań i kontenerów, prowizje sprzedażowe płacone przez kupującego oraz wartość pewnych towarów lub usług dostarczonych przez kupującego bezpłatnie lub po obniżonej cenie na potrzeby wytworzenia importowanych towarów. Często nazywa się je dopłatami (assists).

Można też dodać tantiemy lub opłaty licencyjne, gdy kupujący musi je płacić jako warunek sprzedaży importowanych towarów. To częsty obszar trudności. Tantiema nie jest automatycznie podlega opodatkowaniu tylko dlatego, że dotyczy marki lub produktu. Liczą się warunki umowne, związek z importowanymi towarami i to, czy płatność jest warunkiem sprzedaży.

Kolejny kluczowy dodatek to koszty transportu, ubezpieczenia, załadunku i przeładunku poniesione do miejsca, w którym towary wchodzą na terytorium celne Wielkiej Brytanii. Incoterm na fakturze jest użytecznym dowodem, ale sam nie rozstrzyga wartości celnej. Nadal trzeba ustalić, które koszty są wliczone w uzgodnioną cenę, a które naliczono osobno.

Jeśli dostawca sprzedaje na warunkach EXW, faktura może zawierać tylko cenę towarów. Importer zwykle musi dodać transport międzynarodowy, ubezpieczenie i inne właściwe koszty do wejścia do Wielkiej Brytanii. Przy warunkach CIF wiele z nich może już być wliczone. Sprawdzaj dokumenty zamiast zakładać, że Incoterm rozstrzyga wszystko.

Koszty poniesione po wejściu towarów na terytorium celne Wielkiej Brytanii można wyłączyć, o ile są odróżnione od kosztów granicznych. Dostawa śródlądowa z portu do magazynu to typowy przykład.

Prowizje kupna zasadniczo się nie dodaje, w odróżnieniu od prowizji sprzedażowych. Brytyjskie cło i brytyjskie podatki przy imporcie też nie są częścią wartości celnej. Rabaty można przyjąć, jeśli rzeczywiście odnoszą się do importowanych towarów i są udokumentowane w momencie importu.

Szczegóły mają znaczenie. Pojedyncza faktura transportowa obejmująca transport zagraniczny i dostawę w Wielkiej Brytanii powinna być podzielona według rozsądnej, udokumentowanej podstawy, jeśli zamierzasz wyłączyć element brytyjski. Jeśli nie da się go rozróżnić, wyłączenie jest trudne do obrony.

Przykładowe obliczenie wartości celnej

Załóżmy, że firma importuje części maszyn od dostawcy w Niemczech na warunkach EXW. Dokumenty pokazują:

• Cena towarów na fakturze: 20 000 GBP
• Opakowania naliczone osobno: 400 GBP
• Transport i ubezpieczenie do wejścia do Wielkiej Brytanii: 1 600 GBP
• Tantiema płacona jako warunek sprzedaży: 500 GBP
• Dostawa z brytyjskiego portu do magazynu importera, wykazana osobno: 300 GBP

Wartość celna wynosi 23 500 GBP:

20 000 + 400 + 1 600 + 1 000 + 500 = 23 500 GBP

Osobno wykazany koszt dostawy 300 GBP nie jest wliczony do tej wartości celnej. Jeśli kod towarowy podlega cłu 4%, cło wyniesie 940 GBP.

VAT importowy jest wyliczany od szerszej podstawy niż cło. Może obejmować wartość celną, cło i pewne koszty uboczne do pierwszego miejsca przeznaczenia w Wielkiej Brytanii. Dlatego prawidłowa wartość celna jest niezbędna, ale nie należy jej mylić z ostateczną kwotą VAT importowego.

Gdy nie ma użytecznej ceny fakturowej

Jeśli metoda 1 nie może być zastosowana, przepisy o wycenie celnej wymagają kolejnego przechodzenia przez metody alternatywne. Są to: wartość transakcyjna towarów identycznych, wartość transakcyjna towarów podobnych, metoda odliczająca oparta na cenach sprzedaży w Wielkiej Brytanii, metoda ceny obliczeniowej oparta na kosztach wytworzenia lub metoda rezerwowa.

To zwykle dotyczy towarów konsygnacyjnych, towarów dostarczanych bezpłatnie, importów bez sprzedaży, ruchów wewnątrz grupy, gdy cena nie jest akceptowalna, oraz niektórych ustaleń naprawczych lub produkcyjnych. Może też dotyczyć towarów dostarczanych na podstawie umowy najmu lub pożyczki.

Te metody wymagają znacznie więcej dowodów i nie są miejscem na szacunki oparte wyłącznie na poprzedniej wysyłce. Twoja deklaracja celna powinna odzwierciedlać właściwą metodę wyceny i informacje potrzebne do jej poparcia. Gdy fakty są nietypowe, uzyskaj poradę przed przybyciem towarów, zamiast poprawiać deklaracje po zwolnieniu.

Poprawnie przeliczaj waluty obce

Gdy faktura jest w euro, dolarach lub innej walucie, użyj kursu celnego właściwego dla daty zgłoszenia. Nie używaj automatycznie kursu z systemu księgowego, kursu operatora karty ani kursu uzgodnionego z dostawcą.

Użyty kurs należy zapisać razem z dokumentacją zgłoszenia. Dla stałych importerów to ważny punkt kontrolny: niewielka różnica kursowa przy wysyłkach o dużej wartości lub częstych może powodować powtarzające się rozbieżności w cłach i VAT.

Wbuduj kontrole wyceny w proces importu

Wycena celna jest łatwiejsza do opanowania, gdy właściwe dane są zebrane przed złożeniem deklaracji. Zakupy, finanse i logistyka często trzymają różne części obrazu: kupujący zna warunki handlowe, finanse zna płatności i tantiemy, a zespół transportowy ma koszty frachtu i ubezpieczenia.

Praktyczna kontrola przed deklaracją powinna potwierdzić powiązania między dostawcą, sprzedawcą a kupującym, Incoterm, walutę faktury, kod towarowy, podział frachtu, ubezpieczenie, prowizje, dopłaty, tantiemy i koszty po granicy. Powinna też potwierdzić, że wybrana metoda wyceny pasuje do transakcji.

Dla firm przetwarzających deklaracje samodzielnie, spójne pola danych i retencja dokumentów są tak cenne jak szybkość. Oprogramowanie celne może pomóc ustrukturyzować informacje, ale podstawowe fakty handlowe muszą być poprawne. Jeśli Twój zespół dopiero zaczyna z deklaracjami lub obsługuje złożone ruchy w Wielkiej Brytanii i Irlandii, Custran może połączyć praktyczne szkolenia, oprogramowanie i wsparcie ekspertów wokół procesu dopasowanego do Twojej operacji.